Herbata kojarzy się z Chinami, Indiami i Japonią. W praktyce jednak uprawia się ją i w innych regionach świata, jak góry Tybetu, czy sam środek Afryki. Duże plantacje można odnaleźć również na Sri Lance – wyspiarskim państwie położonym na południe od wspomnianych Indii.

Skarb Cejlonu

Herbata, obok kauczuku i palmy kokosowej, jest główną rośliną uprawianą na terenie Sri Lanki i de facto właśnie z nią jest kojarzony ten obszar geograficzny. Do tego stopnia, że mieszkańcy innych kontynentów bez problemu kojarzą największy fragment lądu należący do tego państwa – wyspę Cejlon.

Sama herbata cejlońska jest praktycznie rzecz biorąc klasyką. Co prawda Europejczycy bardziej kojarzą ten napój z Chinami, ale pod względem smaku prawdopodobnie dużo lepiej rozpoznają właśnie gatunek cejloński.

Kultura herbaty

Na Sri Lance uprawy herbaty stały się niemalże sztuką. Miejscowi zwracają uwagę na całość warunków, które wpływają na sposób, w jaki wyrastają plony oraz na ich jakość. Co więcej, w kolejnych zbiorach doszukują się za każdym razem unikalności. Właśnie dzięki temu herbata cejlońska jest tak wyjątkowa, a jej smak tak niezwykle czysty.

Co ciekawe, herbata cejlońska, choć obecnie jest tu tak ważna, nie ma na Sri lance zbyt długiej historii. Zaczęto ją tu uprawiać niecałe półtora wieku temu, w latach siedemdziesiątych XIX stulecia. Dziś pełni jednak niezwykle istotną rolę w miejscowej gospodarce, a obok dużych upraw znajdują się i te mniejsze. Wszystkie jednak cechuje jedno – wyjątkowe podejście do hodowli tej szlachetnej rośliny. Podejście, które procentuje uzyskaniem cudownego smaku.


Komentarze